Kawa idealna cz. I

Kawa idealna cz. I

Dla wielu amatorów czarnego jak smoła trunku istnieją określone zasady przyrządzania go, których absolutnie nie wolno łamać. Gdyby zaproponować im kawę rozpuszczalną prawdopodobnie padli by na miejscu lub chociaż zmierzyli Cię pogardliwym wzrokiem. Niezależnie od tego, co kto lubi i pije, nie da się ukryć, że istnieje kawa lepsza i gorsza.

(więcej…)

Kilka słów o espresso

oprzedni wpis zakończyliśmy słowem „espresso” konkretyzując, iż jest to baza bardzo wielu rodzajów kaw. Wpis ten będzie więc poświęcony historii powstania i kilku cechom charakteryzującym ten czarny napój.

Sama nazwa espresso NIE wzięła się od sposobu jego przygotowania w specjalnym do tego celu przeznaczonym ekspresie, który opatentował wspomniany już także Włoch Luigi Bazzera w 1901 roku. Nazwa tak przygotowanej kawy pochodzi od włoskiego przymiotnika esspresivo, który oznacza „wyraźny, wyrazisty”.

Od zmielonej kawy do aromatycznego naparu. Przez kawę przelewa się od dwudziestu pięciu do trzydziestu mililitrów gorącej wody (temperatura od osiemdziesięciu ośmiu do dziewięćdziesięciu dwóch stopni Celsjusza) pod odpowiednim ciśnieniem około dziewięciu, dziesięciu barów.

Najczęściej prawdziwe espresso parzone jest z kilku, a nawet kilkunastu zmieszanych ze sobą gatunków różnych kaw z niewielką domieszką robusty, czyli kongijskiej kawy, dzięki której uzyskuje się charakterystyczną piankę.

Ta ciemno orzechowa pianka, nazywana z włoskiego crema, świadczy o tym, że espresso zostało dobrze przygotowane. To w niej ukrywa się najwięcej aromatu, jest ona więc bardzo pożądana.

Kawę tę podaję się w niewielkich, specjalnych filiżankach do espresso, których pojemność powinna wynosić siedemdziesiąt mililitrów, z tym że kawa powinna wypełniać połowę.

Pije się ją z cukrem lub bez, a także z kakao, czekoladą, wanilią lub cynamonem. Dodając mleko nie będzie to już espresso.

W dobrych restauracjach często do filiżanki espresso podaje się również kieliszek wody, w celu przepłukania kubków smakowych po jednym łyku. Dzięki temu zabiegowi możliwe jest doświadczenie głębszego smaku kawy tak za pierwszym, jak i każdym kolejnym jej łykiem.

Odpowiednia filiżanka do espresso i americano

Picie kawy wymaga odpowiedniej oprawy. Ważny jest zarówno rodzaj pitej kawy, jak i sam sposób delektowania się nią, a także rodzaj szkła czy porcelany, w którego pijemy. W dzisiejszym wpisie postaram się przybliżyć pewną systematykę i podział.

Po pierwsze espresso. Jego przygotowanie nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać. Bardzo często zamawiając kawę tego typu w rożnych restauracjach, dojdziemy do wniosku, że mają one całkowicie inny smak. Wszystko to z powodu odmiennych sposobów przygotowania espresso. Z tego właśnie powodu Włoski Instytut Espresso Italiano opublikował konkretne wytyczne à propos tego, jakie proporcje składników powinny być zachowane podczas jej przyrządzania.

Do przygotowania prawdziwego espresso potrzebne jest siedem gram kawy i dwadzieścia pięć mililitrów wody. Najbardziej optymalna temperatura parzenia kawy to od 88 do 92 stopni. Ta rozbieżność pojawia się za sprawą wyższej temperatury zaparzania robusty, a niższej dla arabiki. Ciśnienie powinno wynosić dziewięć bar, w wypadku ekspresu domowego wartość ta zwiększa się do od 12 do 15 bar. Czas parzenia to tylko dwadzieścia pięć sekund.

Filiżanka do espresso powinna mieć pojemność od pięćdziesięciu do siedemdziesięciu mililitrów i powinna być cylindrycznego kształtu. Filiżanki te najczęściej produkowane są w grubej porcelany, aby dłużej zatrzymywały ciepło kawy.

W przypadku picia kawy „po amerykańsku” (Americano) wybór filiżanki jest całkowicie dowolny i zależny jedynie od ilości przygotowanego napoju. Jednak także tu ważna jest odpowiednia grubość filiżanki.

Facebook

Likebox Slider Pro for WordPress